ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ


ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΒΙΚΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

 ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ

Σύµφωνα µε το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύµβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.∆.Α.), η οποία κυρώθηκε µε το άρθρο πρώτο του ν.δ. 53/1974 (Α΄256), 

«ΠΑΝ ΦΥΣΙΚΟΝ Η ΝΟΜΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ. ΟΥΔΕΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΣΤΕΡΗΘΗ ΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΜΗ ΔΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. …..».


ΑΜΥΝΑ ΚΑΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Το ∆ιεθνές Σύµφωνο για τα ατοµικά και πολιτικά δικαιώµατα, που, µαζί µε το προαιρετικό Πρωτόκολλό του, κυρώθηκε µε τον ν.2462/1997, και άρχισε να ισχύει για την Ελλάδα από 5.8.1997 (Ανακοίνωση Υπ. Εξωτ. Φ.0546/62/Α1 /292/Μ.2870/7.5.1997), έχει δε υπερνοµοθετική ισχύ κατά το άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγµατος, στο άρθρο 2 παρ.3 αυτού ορίζει ότι: "Τα Συµβαλλόµενα Κράτη στο παρόν Σύµφωνο αναλαµβάνουν την υποχρέωση:

α) να εγγυώνται ότι κάθε άτοµο, του οποίου τα δικαιώµατα και οι ελευθερίες, που αναγνωρίζονται στο παρόν Σύµφωνο, παραβιασθούν, θα έχει στη διάθεσή του µία πρόσφορη προσφυγή, ακόµη και αν η παραβίαση θα έχει διαπραχθεί από πρόσωπα που ενεργούν υπό την επίσηµη κρατική ιδιότητά τους,

β) να εγγυώνται ότι η αρµόδια δικαστική, διοικητική, νοµοθετική... αρχή ... θα αποφαίνεται πράγµατι σχετικά µε τα δικαιώµατα του προσφεύγοντος, και να προωθήσουν τη δυνατότητα δικαστικής προσφυγής,

γ) να εγγυώνται την εκτέλεση, από τις αρµόδιες αρχές, κάθε απόφασης που θα έχει κάνει δεκτή τη σχετική προσφυγή". Εξάλλου, το άρθρο 14 παρ.1 εδ. α' του ίδιου Συµφώνου ορίζει ότι: 
"Κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωµα η υπόθεσή του να δικαστεί από ... δικαστήριο ... το οποίο θα αποφασίσει ... και για αµφισβητήσεις δικαιωµάτων και υποχρεώσεων αστικού χαρακτήρα". 
Με τη διάταξη αυτή συµπορεύεται και το δικαίωµα πρόσβασης σε δικαστήριο, που καθιερώνεται µε το άρθρο 6 παρ.1 της Ευρωπαϊκής Σύµβασης ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου (ΕΣ∆Α) (η οποία κυρώθηκε µε το ν.δ.53/1974), καθώς και µε το άρθρο 20 παρ.1 του Συντάγµατος.

Οι ως άνω διατάξεις δεν ιδρύουν µόνο διεθνή ευθύνη των συµβαλλοµένων κρατών, αλλά έχουν άµεση εφαρµογή και υπερνοµοθετική ισχύ, άρα θεµελιώνουν δικαιώµατα υπέρ των προσώπων που υπάγονται στο πεδίο εφαρµογής τους.

Οι διατάξεις αυτές εγγυώνται όχι µόνο την ελεύθερη πρόσβαση σε δικαστήριο, αλλά και την πραγµατική ικανοποίηση του δικαιώµατος που επιδικάσθηκε από το δικαστήριο, δηλαδή το δικαίωµα αναγκαστικής εκτέλεσης, χωρίς την οποία η προσφυγή στο δικαστήριο θα απέβαλλε την ουσιαστική αξία και χρησιµότητά της.(Ολ.ΑΠ 21/2001)

Από τις εκτεθείσες συνταγµατικές διατάξεις και εκείνες του ∆ιεθνούς Συµφώνου για τα Ατοµικά και Πολιτικά ∆ικαιώµατα και της ΕΣ∆Α σαφώς συνάγεται ότι, προς επίτευξη του επιδιωκόµενου µε αυτές σκοπού της αποτελεσµατικής δικαστικής προστασίας, επιτρέπεται η εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων κατά του ∆ηµοσίου, ΟΤΑ και νοµικών ν.π.δ.δ..


ΠΩΣ Η ΜΗ ΑΠΟΡΡΗΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΩΣ "ΣΙΩΠΗΡΗ ΤΟΥ ΑΠΟΔΟΧΗ"
(ΣτΕ 1153/2006, πρβλ. ΑΕ∆ 8/2004)

Όταν πρόκειται περί οικονομικών θεμάτων και δη περί Δημοσίου Συμφέροντος θέμα, όπως καλή π.χ. η Εντολή πληρωμής που δίνει ο πολίτης προς το Δημόσιο/ Ταμεία/ Τράπεζες... από τις 2 συγκεκριμένες περιουσίες που ειναι πλήρως επικυρωμένες και το Δημόσιο/ Ταμείο/ Τράπεζα ΔΕΝ τις απορρίπτει στην ουσία τους, αλλά αποφεύγει ν' απαντήσει ...
Αυτό δηλώνει ΜΟΝΟ ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ...
" 4. Επειδή, κατά την έννοια των µνηµονευθεισών διατάξεων, οι οποίες εφαρµόζονται εν προκειµένω ως εκ του χρόνου υπογραφής της συµβάσεως και κατά ρητή πρόβλεψή της, σε περίπτωση υποβολής λογαριασµού εκ µέρους του αναδόχου του έργου, η ∆ιευθύνουσα Υπηρεσία υποχρεούται εντός µηνός από την υποβολή του να προβεί στον έλεγχο αυτού και ή να εγκρίνει αυτόν όπως υποβλήθηκε ή να αρνηθεί παντελώς την έγκρισή του ή να προβεί σε διόρθωση και στη συνέχεια έγκρισή του ή, αν είναι δυσχερής η διόρθωση, να τον επιστρέψει στον ανάδοχο προς ανασύνταξη και
επανυποβολή. Αν η ανωτέρω µηνιαία προθεσµία παρέλθει άπρακτη, δηλαδή η ∆ιευθύνουσα Υπηρεσία δεν προβεί σε καµία από τις ανωτέρω ενέργειες, ο υποβληθείς λογαριασµός θεωρείται, ανεξαρτήτως τυχόν πληµµελειών του, αυτοδικαίως εγκεκριµένος, η δε ∆ιευθύνουσα Υπηρεσία δεν µπορεί πλέον να τροποποιήσει το
λογαριασµό αυτό (ΣτΕ 1153/2006, πρβλ. ΑΕ∆ 8/2004)».



ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 2287/1995
(ΦΕΚ Α΄ 20/1.2.1995)
«Κύρωση του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα»
Β΄ ΕΙ∆ΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Ι. Εγκλήµατα προδοσίας
Άρθρο 15. Προδοσία
Τιµωρείται µε την ποινή του θανάτου (*) ή της ισόβιας κάθειρξης ο στρατιωτικός που σε πολεµική περίοδο :
α) Φέρει όπλα κατά του Ελληνικού κράτους ή των συµµάχων του.
β) Aναλαµβάνει µε τη θέλησή του οποιαδήποτε στρατιωτική υπηρεσία στον εχθρό.
γ) Παραδίδει στον εχθρό, ή σε άλλον προς το συµφέρον του εχθρού, πράγµατα χρήσιµα για την πολεµική ικανότητα της χώρας ή την πολεµική ικανότητα του εχθρού.
δ) Συνεννοείται µε τον εχθρό µε σκοπό να βοηθήσει τις επιχειρήσεις του.
ε) Προκαλεί ή διεγείρει το στρατό σε φυγή µπροστά στον εχθρό ή παρακωλύει την ανασύνταξη του στρατού ή προσπαθεί κατά οποιονδήποτε τρόπο να προξενήσει φόβο σ’ αυτόν.
στ) Επιχειρεί οποιαδήποτε πράξη που µπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή, τη σωµατική ακεραιότητα ή την προσωπική ελευθερία του αρχηγού του κράτους ή των πολιτικών προϊσταµένων του στρατού ή του αρχιστρατήγου.
[αντιστ. άρθρ. 26 προγενέστερου ΣΠΚ (Α.Ν.2803/41)]
(*) Σηµ.: Σύµφωνα µε το άρθρο 2 περ. ε΄ του Ν 3289/2004 (ΦΕΚ Α΄ 227/26.11.2004)
«Κύρωση του Πρωτοκόλλου αριθ. 13 στην Ευρωπαϊκή Σύµβαση για την Προστασία των ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου και των Θεµελιωδών Ελευθεριών, σχετικά µε την κατάργηση της θανατικής ποινής σε όλες τις περιστάσεις», όπου στις διατάξεις του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα προβλέπεται η ποινή του θανάτου διαζευκτικά µε την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, νοείται ότι απειλείται µόνον η τελευταία.